ÂŞK-I DERYA VÜ SEMA – I
(DENİZ VE GÖĞÜN ÂŞKI – I)
Ayrılık zamanı varıyor akşama
Yollar yaklaşıyor sensiz sabahlara
Yağmur surlaşınca nasıl ayrılmalı
Aydınlık günlere bırakalım veda…
Ya mümkün mü yerle göğün birleşmesi
Ay’la güneşin afakta kavuşması
Asla deme ki “varılmaz uzaklara”
Ya da “zülf-i zulmetimden ayrılmalı”
Leyla’nın Mecnun’u, Ferhad’ın Şîrîn’i
Arzum odur ki denizin göğü olsun…
-Dolunay Han
