GÖNÜL ÜLKESİ ŞÂHINDAN

Ne nazardır ki bu, gözlerin bahtiyâr mıdır şimdi 

Bâb-ı gönlümün Melâiki, cezâyir menekşesi

Rüzgâra ahenk verip şarkı söyleyen gonce kimdi

O mesûd hâtırandan kalan yalnızca bir sevi mi? 

Buyur etsem seni şiirimde ey gökçe-yi Tûrân

Bir esinti olan sesin kulağımda bulmaz mı cân

Gönül mülkümdeki unutulmamaya çabalayan 

O mesûd hâtırandan kalan yalnızca bir sevi mi?

Ey melek seni, melike-yi mülk-i dili arıyordum 

Bir gün oldu aşıklar meclisinde Mecnûn’u gördüm

Gördüm de başımda aşıklar şâhının tacını buldum

Sen yokken delilik fermanımı bekleye durduğum

O mesûd hâtırandan kalan yalnızca bir sevi mi?

-Dolunay Han