Dağa giden asfalt yol

NEREDE BEN?

Seyir
hâlinde bir arabadayım
İzliyorum
ıssız yolları
Ve
düşünüyorum, dalarken uzaklara:
Nerede
ben?
 
Ben,
ben olmaktan çıkmışım
Yaşadığım
lanet hayata
Selâmı
sabahı kesmek
Dağdağalardan
kaçarken
Âşık
olduğum
O
güzele vurgun olduğum
Zamana
dönmek
Her
şeyin bittiği Mayıs’a
Ulaşmamak
istiyorum…
 
Kalbimde
sürekli harlanan
Kızgın
ateşi söndürmek
Gönlümde
bir kış yaratıp
Kalbimi
karla dondurmak
Mümkün
olaydı;
Belki
de bir zarın arkasında
Geçmişi
izleyen gözlerim
Yaşla
dolmazdı…
 
Tanrı’m
bir melanet işlemişim de
Bana
belâları reva görürsün?
Kindar
olmak istemem sana,
Neden
selâmı erken okutmazsın?
 
Artık
uçurumun ucundayım
Arkada
müziğimiz çalarken
Düşünüyorum:
Neredesin ben?
 
-Dolunay
Han

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

1 mins