SON GÜNÜN YAĞIŞI
Hayâlâtın sevâhilinde yüzen bir kuş
Hakikâtın göğünde süzülen bir balık
Cümlelerin dalgasında savrulan bir huş
Anasır-ı tabiata bir daha sarhoş.
Şûleler ki ezhârdan yavaşça yükselen
Yükselerek guruba bir daha renk veren
Gümüşten sislerle gizlenerek kaybolan
Güneşten gecelere taşır rüyâ-yı hoş
Şeb-i sîmînden ufku dolduran Dolunay
Deryalara akmış korkularla belinay
Rüzgârlara akseden nahoşlukla son ay
Bitiyor veda yağmuruyla devr-i mûhiş.
-Dolunay Han
