GÜL BAHÇESİ
Büyük bir ümitle beklemekteydi,
Yeşerirken gönlünde gül bahçesi.
Duyar kulakları eşsiz müziği,
Ve sarmıştı gönlünü gül bahçesi.
Ne hissettiğini anlamasada,
Ad veremiyorsada, sevinmekte
Harikulâde güzeli görünce
Ve sarmıştı gönlünü gül bahçesi.
Çıkmazdı o tatlı gökçek, kalbinden,
Silmeye becerebilse beyninden,
Yine de kalbine biriktirdiği,
Hatırlatacak onu gül bahçesi.
– Dolunay Han
