Serseri Oldum Aşkından
Sabâh oldu, şâmdam damlar bir sabâ
Ey sen, pâ-mâl ettin beni ser-âpâ
Ruhsârdan bir bûy ile ruhumu sar
Sevgimizle beraber bir daha sar
Eriyorum, senden bana yadigâr;
Rivâyet ile coşuyor bu rüzgâr
İstemem; son bulmasın şu esinti
Olsun bana müebbeden bir sevi
Lâleler, gelincikler ve nergisler
Dahası da sende mevcûd ey güller
Uzanıyor işte boydan boya o yâr
Mesâda nâ-mevcûd böyle bir diyâr
Asırlar geçer dağılmaz hayâlin
Şaşarım nedir böylece emelin
Kalbimden geçenler yalnızca senin
Itırdan mest olan yalnızca benim
Nerdesin diye soramam, bilirsin
Derdim de gönlüm de sadece sensin
Ayrılık ne maraz ölümden beter;
Neyleyim ölümü, sensizlik yeter…
-Dolunay Han
